Welsh afkickcentrum ziet groeiende vraag naar hulp bij ketaminegebruik onder jongeren

Een Welsh rehabilitatiecentrum behandelt steeds meer mensen voor ketamineafhankelijkheid. Velen van hen zijn 18 tot 24 jaar oud. Onderzoekers bekijken hoe hulpverlening jonge gebruikers beter kan ondersteunen.

Megan Harmes uit Flint probeerde ketamine voor het eerst toen ze 14 was. Op haar 22e, zei ze, hadden blaasproblemen ertoe geleid dat ze incontinentieverband droeg. Nu ze 24 is, verblijft ze al meer dan vier weken in een afkickkliniek en zegt ze dat ze zich lichamelijk beter begint te voelen, hoewel ze nog niet weet of de schade aan haar blaas kan worden hersteld. [2]

Kaleidoscope, de liefdadigheidsorganisatie die het Birchwood-rehabilitatiecentrum beheert, zegt dat sinds januari 112 mensen bij het centrum zijn aangekomen. Manager Jo Moore zei dat de helft van de cliënten op dat moment ondersteuning kreeg voor ketaminegebruik. Volgens haar maakten de lage prijs en de ruime beschikbaarheid van de drug het mogelijk om die vaker en in grotere hoeveelheden te gebruiken. [2]

De University of South Wales, die met Kaleidoscope samenwerkt aan onderzoek en betere behandeltrajecten, meldde dat Birchwood in 2021 twee ketaminegevallen had geregistreerd en eind 2025 101. In het BBC-verslag staat een nieuwer cijfer van 112, maar het is niet duidelijk of dit verwijzingen, opnames of mensen telt die het centrum hebben bezocht. [Bronnen 1, 2]

Harmes vertelde de BBC dat ketaminegebruik tijdens de lockdown gebruikelijker werd onder haar leeftijdsgenoten. Ze zei dat ze het op haar slechtst „de hele dag, elke dag” gebruikte en dat het hielp gevoelens te onderdrukken die verband hielden met ADHD en een borderlinepersoonlijkheidsstoornis. Haar gebruik leidde ertoe dat ze haar leerwerkplek kwijtraakte, zei ze, en werd later onderdeel van een routine waarin ze nachtdiensten draaide.

Dr. Darren Quelch, onderzoeker aan de University of South Wales, zei dat interviews in Birchwood erop wezen dat sommige mensen al vanaf hun 13e ketamine gingen gebruiken. Hij zei dat aanhoudend gebruik in verband kon worden gebracht met schadelijke gevolgen, waaronder geheugenproblemen, chronische pijn, blaasschade en nierfalen. Onderzoekers bestuderen welke ondersteuning voor deze groep werkt. De behoeften van deze groep kunnen volgens hem verschillen van die van mensen die gebruikmaken van traditionele hulpverlening voor drugs- en alcoholproblemen. [2]

Quelch zei dat symptomen niet altijd in verband werden gebracht met ketaminegebruik wanneer jongeren hulp zochten bij huisartsen of de spoedeisende hulp. Hij voegde eraan toe dat er nog altijd weinig voorzieningen zijn voor jongeren die schade ondervinden door drugs- en alcoholgebruik, en dat de gezondheidseffecten op langere termijn en de omvang van het probleem onduidelijk blijven. [2]

Moore zei dat vroegtijdig ingrijpen in de gemeenschap de behoefte aan ontgifting hielp verminderen en dat voorlichting op scholen, colleges en universiteiten werkte. Maar ze zei ook dat het centrum mensen bleef ondersteunen die al enkele jaren ketamine gebruikten. [2]

Megan zei dat ze nu „weer mezelf aan het worden” was, maar dat het nog enige tijd zou duren voordat ze wist hoe ernstig de schade aan haar blaas was. Het onderzoek van de University of South Wales, gesteund door UK Research and Innovation, is gericht op betere verwijzing, beoordeling en monitoring van mensen die ketamineontgifting en rehabilitatie ondergaan. [Bronnen 1, 2]