Liefdestalen kunnen een gesprek op gang brengen, maar labels hebben hun beperkingen, zeggen therapeuten

Liefdestalen kunnen stellen een manier bieden om te praten over wat hen het gevoel geeft gewaardeerd te worden, maar de vijf labels kunnen relaties ook te eenvoudig voorstellen, vertelde psychotherapeut Georgina Sturmer aan de BBC.

Het idee komt uit het boek *The 5 Love Languages* uit 1992 van de Amerikaanse dominee en relatieadviseur Gary Chapman. Zijn categorieën zijn woorden van bevestiging, quality time, cadeaus ontvangen, dienstbaarheid en lichamelijke aanraking. Chapman ontwikkelde het concept op basis van observaties tijdens zijn begeleiding van stellen.

Counselingpsycholoog Sarah Emmerson vertelde de BBC dat stellen de labels vaak meenemen naar sessies. Ze zei dat onderzoek weinig steun biedt voor het idee dat er maar vijf manieren zijn om liefde te tonen en dat iedereen precies in die categorieën past.

Dat betekent niet dat praten over voorkeuren zinloos is. Sturmer zei dat het raamwerk mensen kan helpen na te denken over wat zij en hun partners prettig vinden in een relatie, hoewel zij het “zeer beperkt” vindt.

Ze waarschuwde ook dat een label kan worden gebruikt om druk op een partner uit te oefenen: iemand zou bijvoorbeeld kunnen zeggen dat diens partner altijd lichamelijk intiem met hem of haar moet zijn, omdat diens liefdestaal lichamelijke aanraking is.

Chapman heeft lichamelijke aanraking onderscheiden van seks. In een interview met Vice uit 2019 zei hij dat het ook niet-seksuele gebaren kan omvatten, zoals elkaars hand vasthouden of een hand op de schouder van een partner leggen.

Psychotherapeut en sekstherapeut Marty Klein stelde in 2025 in Psychology Today een andere benadering van de labels voor: beschouw ze als voorkeuren en niet als eisen. Iemand zou bijvoorbeeld kunnen zeggen: “Ik krijg liever cadeaus” in plaats van “Ik moet cadeaus krijgen”, schreef hij.