Hoe ouders kunnen reageren op ‘therapietaal’ van tieners

Sommige ouders weten niet goed hoe ze moeten reageren wanneer hun tieners termen gebruiken die met therapie worden geassocieerd, zoals ‘triggerend’ of ‘grenzen’. Professionals in de geestelijke gezondheidszorg hebben de BBC verteld dat het nuttiger kan zijn om te luisteren naar wat een jongere probeert uit te drukken dan om over de woorden te discussiëren.

Carla Hoskins uit Hertfordshire zei dat haar zoons van 15 en 18 haar soms vertellen dat ze hen ‘triggerend’ vindt wanneer ze hun vraagt te studeren of klusjes te doen. Ze zei dat haar oudste zoons haar er ook weleens van beschuldigen hen gas te laten geven, vooral wanneer ze vragen stelt over vrienden of schoolwerk.

Shannon Salvatoriello uit New Jersey vertelde de BBC dat soortgelijke taal van haar zoons van 14 en 17 haar in verwarring had gebracht. Ze hadden soms gezegd dat ze hun grenzen niet respecteerde. Ze zei dat ze haar soms later dingen vertellen wanneer ze hun wat ruimte geeft.

De Londense psychotherapeut Julia Samuel zei dat luisteren het beste middel was om de kloof te overbruggen. Ze stelde voor om in gewone emotionele taal terug te koppelen wat een tiener heeft gezegd, en zorgvuldig het moment voor een gesprek te kiezen. Ouders kunnen ook vertellen over een vergelijkbare ervaring van zichzelf, zei ze, zodat het gesprek niet voelt als met de vinger wijzen.

De New Yorkse psychiater Suzanne Garfinkle-Crowell adviseerde ouders om zich te richten op de ervaring van hun kind, in plaats van diens woordkeuze aan te vechten. Een mogelijke reactie is vragen of een situatie eenzaam voelt, opperde ze.

Garfinkle-Crowell zei dat ouders niet bang moeten zijn om een professional in de geestelijke gezondheidszorg te raadplegen als hun kind symptomen beschrijft van een aandoening als een angststoornis of depressie. De NHS adviseert ouders die zich zorgen maken over de geestelijke of lichamelijke gezondheid van hun kind te overwegen met een huisarts te praten.