BepiColombo zal na een reis van acht jaar in een baan om Mercurius komen
BepiColombo zal na een reis van acht jaar en 10 miljard kilometer in een baan om Mercurius komen. De twee ruimtesondes gaan het aanhoudende poolijs, de mysterieuze laagtes en de uitzonderlijk grote metalen kern van de planeet onderzoeken.

BepiColombo zal na een reis van acht jaar en bijna 10 miljard kilometer in een baan om Mercurius komen. Daarmee begint een missie om de ijzige kraters bij de polen, de bijzondere laagtes aan het oppervlak en de uitzonderlijk grote metalen kern van de planeet te onderzoeken.
Het ruimtevaartuig moet een manoeuvre van 11 minuten uitvoeren om door de zwaartekracht van Mercurius te worden ingevangen. Als dat niet lukt, kan het toestel langs de planeet vliegen. De aankomst volgt nadat een probleem met het voortstuwingssysteem de geplande reis van zeven jaar met een jaar heeft verlengd.
BepiColombo werd in 2018 gelanceerd vanuit Frans-Guyana en volgde een kronkelroute door het binnenste deel van het zonnestelsel. Het vloog één keer langs de aarde, twee keer langs Venus en zes keer langs Mercurius om snelheid te minderen. Door de nabijheid van de zon wordt het ruimtevaartuig ook blootgesteld aan intense straling en extreme temperaturen.
De missie gaat vragen onderzoeken die na eerdere bezoeken onbeantwoord bleven. NASA’s Mariner 10 vloog in de jaren 1970 drie keer langs Mercurius, terwijl Messenger de planeet vanaf 2011 vier jaar lang in een baan om de planeet draaide. BepiColombo is ontworpen om twee ruimtesondes uit te zetten: één om het oppervlak van dichtbij te bestuderen en een toestel van het Japanse ruimtevaartagentschap om de planeet van verder weg te observeren. Naar verwachting worden ze enkele weken na aankomst van elkaar gescheiden.
Wetenschappers hopen dat de ruimtesondes helpen verklaren hoe ijs kan blijven bestaan in kraters dicht bij de zon en hoe duizenden ondiepe laagtes met steile wanden zijn ontstaan. Onderzoekers weten dat de laagtes geen inslagkraters zijn, maar hun oorsprong blijft onzeker.
De missie zal ook de uitzonderlijk grote metalen kern van Mercurius bestuderen. Prof. Emma Bunce, onderzoeker bij de missie aan de Universiteit van Leicester, zei dat een mogelijkheid is dat een botsing een groot deel van de buitenste lagen van de planeet heeft weggeslagen. Een andere mogelijkheid is dat Mercurius is ontstaan in een metaalrijke regio van het vroege zonnestelsel.
Bunce zei dat Mercurius “ondergewaardeerd” was vergeleken met andere planeten, maar dat inzicht in hoe de planeet is ontstaan en wisselwerkt met de zon hem interessant maakte om te bestuderen. De bevindingen van het ruimtevaartuig kunnen ook nieuwe vragen oproepen over de kleine planeet met veel inslagkraters.
Log in om dit artikel een duimpje omhoog of omlaag te geven.
Uit de discussie
Besloten testdiscussie. Reacties zijn meningen van lezers en worden nog niet automatisch op feiten gecontroleerd. Bewerken kan tot 60 seconden na plaatsing.
De volgorde geldt voor hoofdreacties; antwoorden staan daaronder van oud naar nieuw. Nieuwe reacties en likes kunnen de volgorde wijzigen. Ververs voor de actuele rangschikking.
Reacties laden…