Onderzoek wijst op tekortkomingen in palliatieve zorg en rouwbegeleiding voor etnische minderheden
Onderzoek van King’s College London en de University of Sheffield stelt dat mensen met een etnische minderheidsachtergrond belemmeringen kunnen ervaren bij toegang tot palliatieve zorg en rouwbegeleiding die aansluiten bij hun culturele en religieuze behoeften. Verhalen van families en een gemeenschapsgroep laten zien welke gevolgen die tekortkomingen kunnen hebben — en hoe lokale steun kan helpen.

Volgens onderzoek van King’s College London en de University of Sheffield kunnen mensen met een etnische minderheidsachtergrond moeite hebben om palliatieve zorg en rouwbegeleiding te krijgen die aansluiten bij hun culturele en religieuze behoeften. De bevindingen wijzen op tekortkomingen in de zorg en in opleidingen, juist op een moment waarop families bijzonder kwetsbaar zijn.
Een vrouw die voor het onderzoek werd geïnterviewd, vertelde dat een ziekenhuis een imam naar het bed van haar stervende hindoeïstische vader had gestuurd. Sabrina Bajwah, een van de mede-auteurs van het onderzoek, zei dat de onderzoekers hoorden over zowel structureel racisme — waaronder zorgverleners die iedereen hetzelfde behandelen terwijl de behoeften uiteenlopen — als rechtstreeks racisme.
Geïnterviewden vertelden ook dat het moeilijk was om rouwbegeleiding te vinden in hun eigen taal of van mensen die hun achtergrond begrepen. Een vrouw met een Poolse achtergrond zei dat ze na een overlijden in het Verenigd Koninkrijk niet bekend was met de beschikbare hulp en er alleen mee omging. Een vrouw met een Bengaalse achtergrond zei dat religieuze leiders mogelijk niet zijn opgeleid om geestelijke gezondheidszorg te bieden aan iemand die rouwt.
De bevindingen sluiten aan bij zorgen over vertrouwen in de gezondheidszorg. Uit een afzonderlijk onderzoek van vorig jaar door het NHS Race and Health Observatory bleek dat sommige etnische minderheidsgroepen “alarmerend” weinig vertrouwen hadden; iets meer dan de helft van de deelnemers zei een vorm van discriminatie door zorgverleners te hebben meegemaakt.
Pravin Navekar uit Leicester zei dat er soms een gebrek was aan cultureel passende zorg toen zijn vrouw Gita in het ziekenhuis lag. Hij zei dat Diwali onopgemerkt voorbijging, anders dan Kerstmis, en stelde dat zorg iemands overtuigingen en behoeften moet erkennen als onderdeel van wie die persoon is.
Het onderzoek laat ook zien hoe steun uit de gemeenschap kan helpen. Marwa Soliman was kort daarvoor van Egypte naar Nottingham verhuisd en was zwanger toen haar vader in 2013 overleed. Ze zei dat ze zich alleen en bang voelde. Zes jaar later richtte ze Heya op, een steungroep voor moslimvrouwen die Arabisch spreken. De groep groeide van 50 leden naar meer dan 700. Soliman zegt dat leden families na een overlijden bijstaan met bezoekjes, condoleances, eten en het lezen van de Koran.
Soliman zei dat er meer onderzoek en duidelijkere informatie nodig waren over waar mensen hulp konden zoeken. Ook waarschuwde ze dat er weinig geld beschikbaar was voor gemeenschapsgroepen. Mede-auteur Catriona Mayland zei dat zorgdiensten moeten voortbouwen op de bestaande kracht van gemeenschappen en met hen moeten samenwerken, in plaats van te proberen hen te vervangen.
Een woordvoerder van het Department of Health and Social Care zei dat etniciteit of achtergrond geen belemmering mag zijn voor rouwbegeleiding en dat iedereen recht had op hetzelfde zorgniveau. Het departement zei de bevindingen van het onderzoek mee te nemen in toekomstig beleid.
Log in om dit artikel een duimpje omhoog of omlaag te geven.
Uit de discussie
Besloten testdiscussie. Reacties zijn meningen van lezers en worden nog niet automatisch op feiten gecontroleerd. Bewerken kan tot 60 seconden na plaatsing.
De volgorde geldt voor hoofdreacties; antwoorden staan daaronder van oud naar nieuw. Nieuwe reacties en likes kunnen de volgorde wijzigen. Ververs voor de actuele rangschikking.
Reacties laden…