Voormalig City-analist kreeg te horen dat hij geen psychopaat was, ondanks zorgen op het werk

In een BBC Wales-verhaal dat op 3 oktober 2026 werd verspreid, zei voormalig City-analist en auteur Geraint Anderson dat hij tijdens zijn carrière in de financiële sector een hardere, manipulatievere houding had aangenomen omdat hij dacht dat die omgeving dat beloonde. De forensisch psycholoog en adviseur Kerry Daynes, die hem beoordeelde, concludeerde dat hij geen psychopaat was. Ze suggereerde dat hij misschien een “situationele psychopaat” was – haar omschrijving van gedrag dat door omstandigheden wordt gevormd, geen afzonderlijke klinische diagnose. [1] [7]

Daynes had die conclusie al in september gepubliceerd. In een begeleidend verslag in de eerste persoon zei Anderson dat hij eerder was meegegaan in het etiket psychopaat in de hoop dat dit de boekverkoop zou bevorderen. Hij gaf zichzelf ook een score van ongeveer acht of negen op een checklist voor psychopathie. De uitgever van de checklist omschrijft een formele beoordeling waarbij een interview en een onderzoek van andere informatie horen, in plaats van alleen een zelfbeoordeling. [1] [2] [3]

Breder onderzoek laat ruimte voor een beperkt carrièrevoordeel, maar niet voor de regel dat meedogenloosheid succes oplevert. Een overzicht uit 2019 van onderzoek naar leiderschap vond een zwakke positieve correlatie van 0.07 tussen psychopathische neigingen en het opkomen als leider, maar een zwakke negatieve correlatie van −0.04 met beoordelingen van de effectiviteit van leiderschap. De auteurs stelden ook vast dat gematigde niveaus van die neigingen samenhingen met hogere effectiviteitsbeoordelingen dan zeer lage of zeer hoge niveaus. Die verbanden tonen niet aan of de Londense financiële sector zulke eigenschappen beloont, of dat een werkplek iemands persoonlijkheid verandert. [4]

Volgens het BBC-verhaal is er geen behandeling beschikbaar voor psychopathie. De NHS-richtlijnen maken een beperktere kanttekening over een antisociale persoonlijkheidsstoornis: schadelijk gedrag kan soms verbeteren met therapie, ook als de kernkenmerken blijven bestaan. In een gerandomiseerde studie met 313 mannen met die stoornis die onder toezicht van de reclassering stonden, had de therapiegroep na 12 maanden lagere agressiescores dan de groep met gebruikelijke reclasseringsbegeleiding. Na 24 maanden was geen statistisch significant verschil tussen de groepen vastgesteld. De studie betrof agressie binnen die geselecteerde groep, geen genezing van psychopathie. [1] [5] [6]