Vrouwen delen aanhoudende klachten van een urineweginfectie op TikTok en vinden steun ondanks het stigma

In gesprekken met de BBC zei Adrianne, een 29-jarige digital marketeer in Londen, dat het twee jaar duurde voordat ze in de particuliere zorg de diagnose chronische urineweginfectie kreeg. Haar klachten hebben invloed gehad op haar werk, vriendschappen en haar vermogen om eropuit te gaan, zei ze. Nadat ze erover begon te posten op TikTok, namen andere jonge vrouwen contact met haar op omdat ze vergelijkbare zorgen hadden. Ze noemde dat contact „very validating”.

Ook Laura Von Müllen, 26, deelt haar ervaringen op TikTok. Ze vertelde de BBC dat ze nog steeds symptomen had, twee jaar nadat die waren begonnen. Sommige mensen vroegen haar, zei ze, met wie ze naar bed was geweest.

Die verhalen komen overeen met ervaringen die zijn beschreven in een Britse studie uit 2025. Onderzoekers spraken met 25 vrouwen uit huishoudens met een laag inkomen, vrouwen uit geracialiseerde minderheidsgroepen of vrouwen die in beide categorieën vielen, over zelfzorg bij urinewegklachten. Sommigen vertelden dat ze zich schaamden of bang waren voor een veroordelende reactie als ze medische hulp zochten; anderen vonden steun bij vrienden en familie. De kleine, doelgericht geworven groep laat niet zien hoe vaak deze ervaringen in heel Groot-Brittannië voorkomen.

Ook het medische onderscheid is van belang. De NHS omschrijft terugkerende urineweginfecties als twee infecties binnen zes maanden of drie binnen een jaar. Aanhoudende klachten na behandeling kunnen wijzen op een langdurige urineweginfectie: urinetests stellen een infectie niet altijd vast, maar vergelijkbare klachten kunnen ook andere oorzaken hebben.

Twee urologen die de BBC interviewde, Chris Harding en Magda Kujawa, zeiden dat sociale media mensen kunnen helpen anderen met vergelijkbare ervaringen te vinden, maar waarschuwden dat er ook schadelijk advies wordt verspreid. De NHS adviseert mensen bij wie de klachten na behandeling van een urineweginfectie aanhouden om met een huisarts te praten en om een verwijzing naar een specialist te vragen.