Campagne rond de Ballon d’Or komt op stoom, hoewel de winnaar al is gekozen

De campagne rond de Ballon d’Or 2026 is een wedstrijd op zich geworden. Spelers, clubs en supporters bepleiten publiekelijk waarom hun favorieten zouden moeten winnen, hoewel de winnaar al is gekozen.

De shortlist van 30 spelers werd samengesteld door France Football en L’Equipe. Eén journalist uit elk van de 100 hoogst gerangschikte FIFA-landen bracht een stem uit. De prijs wordt uitgereikt in een WK-jaar, waardoor successen met het nationale team meewegen in de argumenten over individuele prestaties.

De sportief directeur van Barcelona, Deco, schaarde zich achter Lamine Yamal. Hij noemde het een „enorm schandaal” dat ploeggenoten Raphinha en Pedri niet op de shortlist stonden. Kylian Mbappe heeft zijn eigen zaak bepleit: hij zei dat hij zichzelf altijd als de beste beschouwt en dat dit een goed jaar voor hem zou kunnen zijn om te winnen. Max Eberl, bestuurslid van Bayern München, betoogde intussen dat de beste spelers geen campagne hoeven te voeren.

Paris St-Germain-manager Luis Enrique zei dat hij „de Ballon d’Or beu” was, hoewel een recordaantal van 10 PSG-spelers op de shortlist stond. Ousmane Dembele en Khvicha Kvaratskhelia van de club spraken publiekelijk hun waardering voor elkaar uit, terwijl een campagne voor de „Kvara d’Or” in Georgië de kandidatuur van Kvaratskhelia promootte.

Een groter publiek, een luidere campagne

Sportmerkstrateeg James Kirkham vergeleek de lobby met een verkiezingscampagne, waarin spelers en hun vertegenwoordigers in verschillende landen steun proberen te krijgen. Volgens hem hebben sociale media elke goal, mening en discussie uitvergroot tot een bredere stroom berichtgeving die verhalen voor of tegen een speler kan vormgeven.

Voormalig bestuurder van AC Milan Ariedo Braida zei dat de verschuiving naar het volgen van individuele sterren in plaats van clubs hand in hand is gegaan met de opkomst van wereldwijde media en sociale platforms. Ook zei hij dat de zichtbaarheid van de prijs clubs commercieel voordeel kan opleveren door hun populariteit en bereik te vergroten.

Die bekendheid kan een gemiste prijs extra pijnlijk maken. Franck Ribery omschreef het mislopen van de prijs ten gunste van Cristiano Ronaldo in 2013 als „een soort beroving”. Real Madrid boycotte de ceremonie van 2024 nadat het hoorde dat Rodri van Manchester City zou winnen, vóór Vinicius Junior.

Het prestige van de prijs is ook meegegroeid met het bereik ervan. De prijs werd in 1956 ingesteld voor Europese spelers; in 2007 werd de prijs opengesteld voor spelers van alle clubs, en in 2018 volgde de vrouwenprijs. Voor de Engelse aanvoerder Harry Kane, die de eerste Engelse winnaar in 25 jaar zou kunnen worden, zou een overwinning een belangrijke persoonlijke mijlpaal zijn. Voor clubs kan de prijs naast individuele erkenning ook zichtbaarheid en commerciële aandacht opleveren.