Goncourt schrapt roman Thélyson Orélien na beschuldigingen over AI-auteurschap

De Académie Goncourt heeft de roman *C’était ça ou mourir* van Thélyson Orélien op 25 september 2026 uit haar eerste selectie geschrapt. Daarmee vervielen de kansen van het boek op de Franse literatuurprijs van dit jaar, te midden van beschuldigingen over AI-auteurschap en plagiaat. [2]

De organisator zei dat het zeer waarschijnlijk achtte dat de roman grotendeels met kunstmatige intelligentie was gemaakt. Daarbij verwees de Académie naar overeenstemmende analyses van onderzoekers en journalisten. Ook haalde ze berichten aan over plagiaat in eerder werk van Orélien. De schrapping moest volgens de Académie de integriteit van de prijs beschermen. [2]

Dit is de beoordeling van de Académie, geen onafhankelijk aangetoond relaas over het auteurschap van het boek. In haar verklaring noemt de Académie de onderzoekers of berichten waarop haar conclusie berust niet en verstrekt ze geen testgegevens. [2]

Orélien heeft ontkend AI te hebben gebruikt. Volgens berichtgeving van ActuaLitté van 22 september verwierp hij de beschuldiging in een reactie aan Libération. In een afzonderlijke verklaring zei hij dat hij in het najaar van 2017 aan de roman begon en het eerste concept in 2019 voltooide. De beelden, herhalingen en ritmes schreef hij toe aan zijn Haïtiaanse en Caribische literaire tradities. Grasset sprak zijn volledige vertrouwen in hem uit. [3]

In het aangeleverde bewijsmateriaal zijn geen gedateerde manuscripten of verifieerbare revisiegeschiedenis beschikbaar om die tijdlijn te staven. Een vroeg eerste concept sluit op zichzelf latere revisies met AI-hulp niet uit.

Wat de detectorresultaten laten zien

ActuaLitté meldde dat franceinfo verschillende fragmenten voorlegde aan de gratis versie van Pangram. Die classificeerde alle ingediende woorden als geschreven met hulp van AI. Een andere detector, GPTZero, schatte de kans dat één fragment door AI was geschreven op 87%. Die cijfers zijn verschillende uitkomsten van detectoren, geen geverifieerde percentages van AI-geschreven inhoud in de roman. [3]

In hetzelfde artikel werden vergelijkingen opgenomen: Pangram classificeerde twee oudere teksten van Orélien, uit 2014 en 2015, als volledig door mensen geschreven, en fragmenten uit vier andere nieuwe romans als voor 99–100% door mensen geschreven. Het artikel vermeldde niet hoeveel woorden in totaal waren getest, noch welk deel van Oréliens roman was onderzocht. [3]

Onderzoek geeft reden tot voorzichtigheid, zonder de hulpmiddelen zonder meer af te wijzen. In een studie uit juni over academische teksten identificeerden alle vier de onderzochte detectoren de volledig door mensen geschreven voorbeelden correct. De onderzoekers waarschuwden echter tegen het gebruik van detectorresultaten als enig bewijs bij beslissingen met grote gevolgen. De studie stelde niet vast hoe nauwkeurig de detectoren zijn voor deze Franstalige roman. [5]

De historische beschuldigingen van plagiaat staan los van deze kwestie. TVA Nouvelles/Le Journal meldde overeenkomsten tussen bijdragen van Orélien uit 2012–2014 en eerdere teksten van anderen. Volgens het medium had hij op het moment van publicatie, 23 september, niet op die beschuldigingen gereageerd. Die vergelijkingen tonen geen AI-gebruik in de roman aan. [6]