Hervormingen van Right to Buy in Engeland naderen laatste parlementaire fase

De hervormingen van Right to Buy, die de verkoop van sociale huurwoningen in Engeland sterk kunnen beperken, naderen de laatste parlementaire fase, maar zijn nog niet van kracht. Volgens de voorstellen moeten huurders langer wachten voordat ze een woning kunnen kopen, worden de kortingen verlaagd en vallen nieuw gebouwde sociale huurwoningen 35 jaar lang buiten de regeling.

De wijzigingen maken deel uit van de Social Housing Bill. Ze treden pas in werking als het wetsvoorstel de parlementaire behandeling afrondt en koninklijke goedkeuring krijgt, aldus richtlijnen van de regering die op 3 november zijn gepubliceerd. Het is nog niet bekend wanneer die goedkeuring wordt verleend.

Volgens de voorgestelde regels zou de vereiste huurperiode stijgen van drie naar 10 jaar. De korting zou beginnen bij 5% van de woningwaarde en met één procentpunt stijgen voor elk volgend huurjaar, tot maximaal 15% of de toepasselijke geldlimiet, afhankelijk van welk bedrag lager is. Nieuw gebouwde sociale huurwoningen zouden pas 35 jaar na de bouw in aanmerking komen voor aankoop. Het wetsvoorstel zou ook bepaalde woningen op het platteland en sociale huurwoningen van gemeenten met markthuur uitsluiten.

De regering zegt dat de hervormingen bedoeld zijn om sociale huisvesting te beschermen en tegelijk langdurige huurders de mogelijkheid te blijven bieden een woning te kopen. Tijdens een debat in een commissie van het Lagerhuis op 29 oktober zei minister van Volkshuisvesting Matthew Pennycook dat de effectbeoordeling van de regering een netto toename van 18.000 sociale huurwoningen in de periode 2026–36 voorspelde, tegenover een voorspeld nettoverlies van 26.000 volgens de eerdere uitgangssituatie.

Dat is een prognose, geen telling van woningen die al zijn opgeleverd. Parlementsleden verschilden van mening over wat de verwachte toename zou betekenen voor mensen die op een woning wachten. Een Conservatief parlementslid betoogde dat behouden woningen niet nieuw beschikbaar zouden komen voor woningzoekenden op wachtlijsten en zei dat het wetsvoorstel zou leiden tot minder nieuwbouw. Pennycook zei dat de raming betrekking had op de nettoverandering in het aantal sociale huurwoningen en verdedigde de hervormingen als een manier om te voorkomen dat woningen worden verkocht zonder dat ze worden vervangen.

Het debat weerspiegelt de al lang bestaande verdeeldheid over Right to Buy. Sinds de invoering in 1980 zijn in Engeland via de regeling meer dan twee miljoen woningen verkocht, aldus de BBC. Voorstanders wijzen op de kans die huurders kregen om een woning te bezitten en vermogen op te bouwen; critici stellen dat te weinig verkochte woningen zijn vervangen, waardoor het aanbod van sociale huisvesting is afgenomen.

De voorgestelde wijzigingen zouden de regeling voor bestaande woningen die ervoor in aanmerking komen niet afschaffen. Ze zouden beperken wie er gebruik van kan maken en welke woningen gekocht kunnen worden, terwijl het parlement het wetsvoorstel verder behandelt.