Hubble en Webb tonen uiteenlopende beelden van de Kattenkopnevel

De ruimtetelescopen Hubble en James Webb hebben aanvullende beelden gemaakt van een stervormingsgebied in de Carinanevel, op ongeveer 7.500 lichtjaar van de aarde. Webbs infraroodbeelden tonen sterren en structuren die in Hubbles beeld in zichtbaar licht door stof aan het zicht worden onttrokken. Zo krijgen astronomen verschillende manieren om te bestuderen hoe sterren ontstaan.

Het waargenomen gebied wordt de Kattenkopnevel genoemd, omdat de donkere, langgerekte zuil lijkt op een kat die met de rug naar de kijker zit. Hubble toont de zuil als een ondoorzichtige vorm, met een rode gloed die mogelijk wijst op een jonge ster die nog deels in stof is gehuld.

Op Webbs beeld in nabij-infrarood is de zuil transparanter, waardoor het complexe oppervlak en een dichte verspreiding van sterren zichtbaar worden. Het beeld in midden-infrarood laat warme stofdeeltjes en moleculen op koolstofbasis zien; naast de zuil vallen fijne bolletjes en slierten op.

Volgens het Europees Ruimteagentschap is de vorm van de zuil waarschijnlijk ontstaan door ultraviolette straling en winden van zware sterren in Carina. Dichter materiaal erin heeft tot dusver weerstand geboden aan erosie. Het agentschap merkt ook op dat een zwakke straalachtige structuur bij de zuil kan wijzen op een uitstroom van een jonge ster.

De Kattenkop is een afgebakend gebied binnen de veel grotere Carinanevel. Volgens ESA zal het gebied uiteindelijk uiteenvallen; de verschillende beelden van de twee telescopen helpen astronomen de processen achter stervorming te onderzoeken.