VN-afgevaardigden dringen aan op duidelijkere regels over immuniteit en stijgende zeespiegel

Afgevaardigden van het Zesde Comité van de Algemene Vergadering van de VN hebben opgeroepen tot duidelijkere regels over de immuniteit van staatsfunctionarissen en de reactie van het internationaal recht op de stijgende zeespiegel. Dat deden ze op 29 oktober, tijdens een voortgezet onderzoek naar het werk van de Internationale Rechtscommissie.

Het debat ging over drie onderwerpen: immuniteit tegen buitenlandse strafrechtelijke rechtsmacht, algemene rechtsbeginselen en de stijging van de zeespiegel. Het comité houdt een beoordeling van twee weken van het jaarverslag van de Commissie, na eerdere besprekingen over dezelfde onderwerpen. Lees ons verslag over de opening van de beoordeling.

Over immuniteit zei Oeganda dat de regels moeten voortbouwen op de belangrijkste rechtsstelsels ter wereld, waaronder het Afrikaanse gewoonterecht, en functionarissen moeten beschermen tegen politiek gemotiveerde vervolgingen, terwijl verantwoordingsplicht mogelijk blijft wanneer het internationaal recht uitzonderingen erkent.

Zimbabwe waarschuwde dat steun voor verantwoordingsplicht niet betekende dat elke voorgestelde uitzondering al deel uitmaakte van het internationaal gewoonterecht. Het land drong er bij de Commissie op aan duidelijk onderscheid te maken tussen regels die zij codificeerde en voorstellen voor de geleidelijke ontwikkeling van het recht.

De Verenigde Arabische Emiraten zeiden dat staten verdeeld bleven over uitzonderingen op immuniteit voor officiële handelingen, bekend als *ratione materiae*, en voerden aan dat de statenpraktijk deze niet als internationaal gewoonterecht vestigde. Ook maakten zij bezwaar tegen het beperken van persoonlijke immuniteit, of *ratione personae*, tot staatshoofden, regeringsleiders en ministers van Buitenlandse Zaken.

Over de stijgende zeespiegel zei Peru dat de kwestie verder reikte dan milieuzorgen en langdurige internationale samenwerking vereiste. Papoea-Nieuw-Guinea omschreef het als een mensenrechtenkwestie en wees op mogelijke lacunes in regionale bescherming. Belize zei dat bestaande bronnen een samenwerkingsplicht bevestigden, maar niet specificeerden hoe die plicht in deze context moest werken. Het land riep op de kwestie verder te laten onderzoeken door de Commissie.

Afgevaardigden debatteerden ook over de manier waarop algemene rechtsbeginselen worden erkend. Micronesië steunde de uitdrukking “gemeenschap van naties” en drong erop aan dat verwijzingen naar rechtsstelsels en regio’s geen hiërarchie zouden suggereren en niet beperkt zouden blijven tot de vijf regionaal erkende groepen van de VN. Argentinië verwelkomde formuleringen waarin staat dat alle naties gelijkelijk deelnemen aan de vorming van zulke beginselen, en maande tegelijk tot voorzichtigheid met beginselen waarvan wordt gezegd dat ze binnen het internationaal rechtssysteem ontstaan.