Trumps belastingaanval op Raymond Smith overdrijft een reëel geschil over intrekking

De belastingaanval van Donald Trump op de Democraat Raymond Smith uit North Carolina overdrijft een reëel beleidsverschil. Smith heeft opgeroepen tot intrekking van de wet met de aftrekposten die Trump verdedigt, maar uit zijn gepubliceerde plannen blijkt niet duidelijk wat er met elk daarvan afzonderlijk zou gebeuren. Ook schafte die wet de inkomstenbelasting op socialezekerheidsuitkeringen niet af, zoals Trumps slogan suggereert.

Trump deed de beschuldiging in een bericht op Truth Social van 26 oktober 2026, waarin hij de Republikeinse congresman Greg Murphy steunde voor herverkiezing in het derde congresdistrict van North Carolina. Hij zei dat Smith tegen belastingvoordelen voor fooien, overwerk en sociale zekerheid was en waarschuwde dat “al deze dingen zullen worden beëindigd” als Smith en de Democraten aan de macht kwamen.

Het bericht verwijst naar Swamp the Vote, een Republikeinse website voor kiezersmobilisatie die aanhangers oproept de meerderheid van de partij te beschermen in aanloop naar de verkiezingen van 3 november.

Een daadwerkelijke oproep tot intrekking

Smith pleitte wel voor intrekking van het omvangrijke belasting- en uitgavenpakket dat doorgaans de One Big Beautiful Bill wordt genoemd. In een interview over gezondheidszorg dat de lokale omroep WITN op 15 oktober publiceerde, zei hij: “De intrekking van de grote lelijke wet is waar ik mee zou beginnen.”

Hij bracht dat standpunt in verband met het terugdraaien van bezuinigingen op de gezondheidszorg en het herstellen van Medicaid-financiering. In hetzelfde bericht verdedigde Murphy zijn steun aan de bezuinigingen op Medicaid met het argument dat het programma was uitgegroeid tot meer dan waarvoor het bedoeld was.

Een volledige intrekking zonder de relevante bepalingen te behouden of te vervangen zou de aftrekposten voor fooien, overwerk en ouderen inderdaad schrappen. Daarmee heeft Trumps waarschuwing een inhoudelijke basis.

Maar Smiths oproep tot intrekking ging niet afzonderlijk in op die aftrekposten en legde niet uit of een ervan in vervangende wetgeving behouden zou blijven. Ook zijn campagneprogramma en zijn antwoorden, gepubliceerd door North Carolina Health News op 19 oktober, laten die vraag onbeantwoord.

Waar de belastingvoordelen daadwerkelijk voor gelden

De wet, die op 4 juli 2025 werd goedgekeurd, voerde beperkte aftrekposten voor de federale inkomstenbelasting in, geen drie algemene belastingvrijstellingen. De bedragen in dollars verlagen het belastbare inkomen; het zijn geen besparingen op de belastingaanslag van hetzelfde bedrag.

De duidelijkste afwijking betreft de sociale zekerheid, het Amerikaanse stelsel van pensioen-, arbeidsongeschiktheids- en nabestaandenuitkeringen. De Congressional Research Service legt uit dat de wet de berekening die bepaalt welk deel van die uitkeringen belastbaar is, ongemoeid liet.

In plaats daarvan kunnen belastingbetalers die daarvoor in aanmerking komen en 65 jaar of ouder zijn, aanspraak maken op een extra aftrek van maximaal $ 6.000 per persoon, of $ 12.000 bij een gezamenlijke aangifte als beide echtgenoten ervoor in aanmerking komen. De aftrek wordt geleidelijk kleiner boven een aangepast bruto-inkomen van $ 75.000, of $ 150.000 voor gezamenlijke aangiften. Het ontvangen van socialezekerheidsuitkeringen is geen vereiste, terwijl ontvangers jonger dan 65 geen aanspraak kunnen maken op deze leeftijdsgebonden aftrek.

De aftrek kan de inkomstenbelastingaanslag van een in aanmerking komende persoon verlagen of tot nul terugbrengen, ook de belasting die op uitkeringen betrekking heeft. Dat is een betekenisvolle tegemoetkoming, maar niet de algemene afschaffing van belasting op socialezekerheidsuitkeringen die Trumps formulering suggereert.

Smiths uitgesproken voorstel over sociale zekerheid is opnieuw iets anders. Hij zei tegen North Carolina Health News dat mensen met zeer hoge inkomens meer zouden moeten bijdragen over hun loon boven de huidige belastbare grens, terwijl hij privatisering en verlagingen van verdiende uitkeringen afwees. Dat gaat over loonheffingen, niet over inkomstenbelasting op uitkeringen, en maakt zijn standpunt over de nieuwe aftrek voor ouderen niet duidelijk.

Voor fooien is de jaarlijkse aftrek beperkt tot $ 25.000 per belastingaangifte, ook bij een gezamenlijke aangifte. De aftrek geldt voor kwalificerende vrijwillige fooien in beroepen die de Internal Revenue Service erkent, niet voor elke betaling die als fooi wordt omschreven.

De aftrek voor overwerk is beperkt tot $12.500, of $25.000 voor gezamenlijke aangiften. Alleen de toeslag boven het reguliere loon die volgens de federale overwerkwet verplicht is, komt in aanmerking: bij anderhalf keer loon gaat het om de extra helft, niet om de volledige betaling voor die uren.

Beide aftrekposten worden geleidelijk kleiner boven een aangepast bruto-inkomen van $150.000, of $300.000 voor gezamenlijke aangiften. Loonheffingen voor sociale zekerheid en Medicare blijven doorgaans ook verschuldigd over overwerk en over fooien van $20 of meer per maand die werknemers ontvangen.

Alle drie de aftrekposten hebben al een tijdslimiet: ze gelden voor de belastingjaren 2025–2028 en vervallen volgens de planning tenzij ze worden verlengd. Voortijdige beëindiging zou nieuwe wetgeving vereisen die door zowel het Huis van Afgevaardigden als de Senaat wordt aangenomen, behoudens een presidentieel veto. Om een veto te verwerpen is in beide kamers een tweederdemeerderheid nodig.

Smiths brede toezegging om de wet in te trekken roept dus een reële vraag op over de toekomst van de aftrekposten. Ze bewijst niet dat hij drie afzonderlijke beloften heeft gedaan om ze af te schaffen, en maakt Trumps voorspelling dat ze alle drie verdwijnen niet tot een onvermijdelijk gevolg van een Democratische overwinning.