Trump verspreidt waarschuwing over immigratie waarin een raming van $49 biljoen verkeerd wordt gebruikt

Head stelt in de opening voorzichtig dat nieuwe gegevens minder criminaliteit en lagere verwachte kosten voor belastingbetalers lijken te laten zien — “appear to show” — maar brengt vervolgens massale amnestie in verband met de last van $49 biljoen. Later gebruikt het artikel de bredere formulering “the full suite of such policies”, nadat het rapport is geïntroduceerd als een beoordeling van het bredere programma van DSA. Die nuancering is relevant, maar neemt de misleidende vergelijking in de opening niet weg. [2]

DSA pleit daadwerkelijk voor het beëindigen van detentie en deportaties door Immigration and Customs Enforcement (ICE), het verlenen van amnestie ongeacht de immigratiestatus en het afschaffen van visalimieten en quota. Het programma gaat dus veel verder dan het verlenen van een wettelijke status aan mensen die al in het land wonen. Dat zijn standpunten van DSA, hoewel het Witte Huis zijn politieke aanval verbreedt tot de Democraten in het algemeen en hen tegenover Trump en de Republikeinen plaatst, die volgens het Witte Huis doen wat het “putting Americans first” noemt. [4] [5]

Waar de geraamde besparingen van uitgaan

Ook het beperktere immigratiescenario gaat uit van aanzienlijke uitgaven. De CEA raamt dat de jaarlijkse federale uitgaven met $36 miljard tot $47 miljard stijgen als huidige ongedocumenteerde inwoners in aanmerking komen voor voedselhulp, huurvouchers en Medicaid-zorg. Dit zijn geraamde programmakosten, geen volledige netto begrotingsraming voor elke mogelijke legalisatiewet. Het rapport merkt zelf op dat immigranten met een legale verblijfsstatus doorgaans vijf jaar moeten wachten op veel inkomensafhankelijke uitkeringen. [3]

Het artikel omschrijft de begrotingsvoordelen als “already accruing”. De jaarlijkse besparing van $26,7 miljard tot $33,7 miljard die het noemt, is echter een voorwaardelijke prognose vanaf 2028. Daarbij wordt ervan uitgegaan dat het voor 2025 geraamde vertrekcijfer — 2,5 miljoen mensen, inclusief deportaties en vrijwillig vertrek — tot en met 2029 aanhoudt. [2] [3]

In die berekening tellen belastinginkomsten mee, evenals publieke uitkeringen en diensten. Los daarvan rekent de CEA bij de beoordeling van het stopzetten van detentie en deportaties voor dat alternatief $148 miljard aan geplande extra uitgaven van het Department of Homeland Security voor immigratiehandhaving worden vermeden. Beide kanten van de vergelijking berusten op aannames, niet op een overzicht van al gerealiseerde nettobesparingen. [3]

Ook de vertrekcijfers zijn ter discussie gesteld door voorstanders van strengere handhaving. In een brief van 10 juni 2026 vroegen Chip Roy en vier andere leden van het Congres het DHS om onderscheid te maken tussen verwijderingen aan de grens en in het binnenland, en om uitleg te geven over de methode waarmee vrijwillig vertrek wordt geraamd. Hun verzoek was gericht op een duidelijkere verantwoording; het stelde niet vast dat de totalen onjuist waren. [10]

De federale en lokale begrotingen kunnen ook uiteenlopende effecten ondervinden. In een analyse uit juli 2024 van een andere immigratiegolf, met mensen die wel en geen verblijfsrecht hadden, raamde het Congressional Budget Office dat de federale tekorten over 2024–34 met $900 miljard zouden afnemen doordat extra inkomsten zwaarder wogen dan verplichte uitgaven en rentelasten. Discretionaire uitgaven werden buiten die berekening gehouden; het bureau verwachtte wel druk op de begrotingen van deelstaten en lokale overheden. Dit was geen beoordeling van het DSA-programma, maar laat zien waarom de bevolkingsgroep, de regels voor uitkeringen en het bestuursniveau van belang zijn bij elke begrotingsvergelijking. [9]

Criminaliteit daalt; effect van handhaving blijft onduidelijk

Achter de promotie gaan werkelijke veranderingen schuil. In een verklaring uit september die door Forth is overgenomen, meldde DHS 8.870 aanhoudingen aan de zuidwestgrens in augustus 2026, 94% minder dan het maandgemiddelde onder de regering-Biden. De bijbehorende maatstaf van “zero” over 16 maanden betreft vrijlatingen door de Border Patrol. Just the News maakt daarvan de bredere claim dat niemand het land werd binnengelaten (“allowed into the country”) — iets wat die maatstaf voor vrijlatingen niet aantoont. [6] [2]

Ook de landelijke daling van de criminaliteit is aanzienlijk. Uit FBI-cijfers blijkt dat de geweldscriminaliteit in 2025 naar schatting met 9,3% afnam, terwijl de vermogenscriminaliteit met 12,4% daalde. Maar de geweldscriminaliteit was in 2024, voordat Trump terugkeerde in het Witte Huis, al met 4,5% gedaald. Die eerdere daling sluit een latere bijdrage van handhaving niet uit, maar betekent wel dat de landelijke trend op zichzelf die bijdrage niet aantoont. [7] [8] [12]

De eigen immigratieanalyse van de CEA is beperkter dan de presentatie ervan suggereert. Op basis van maandelijkse gegevens per staat van november 2023 tot februari 2026 vond de raad dat een stijging van ongeveer 170% in het arrestatiepercentage van ICE in de voorafgaande maand samenhing met een daling van 1,8% in de gemelde vermogenscriminaliteit per 100.000 inwoners. De raad kon niet vaststellen of dit wees op minder strafbare feiten, minder aangiften of een andere niet-waargenomen factor. [3]

Uit de analyse bleek geen statistisch significant verband met geweldscriminaliteit. Dat sluit een effect niet uit, maar geen van beide uitkomsten komt neer op aangetoonde landelijke besparingen op criminaliteitskosten. [3]

“Rates are falling in cities with very different public safety strategies, economic conditions, and political leadership,” zei Adam Gelb, voorzitter van de Council on Criminal Justice, in een verklaring die door Stateline werd geciteerd. Onderzoekers die in het artikel aan het woord kwamen, wezen ook op mogelijke bijdragen van veranderingen na de pandemie en lokale maatregelen op het gebied van politiewerk en geweldspreventie. [12]

Legalisering heeft niet altijd het tegenovergestelde resultaat opgeleverd. Econoom Scott R. Baker schatte in een studie uit 2015 van de Immigration Reform and Control Act van 1986, die bijna drie miljoen mensen legaliseerde, dat de criminaliteit met 3–5% daalde, voornamelijk wat betreft vermogensdelicten. Baker schreef een groot deel van de daling toe aan betere kansen op werk. Dat historische programma is geen prognose voor de bredere voorstellen van de DSA, maar wel een relevant tegenvoorbeeld voor de bewering dat criminaliteit automatisch weer zou stijgen. [11]

De gevolgen van een nieuw legaliseringsprogramma zouden afhangen van de concrete regels voor werk, uitkeringen en toelating. Noch het ten onrechte als immigratiekosten gepresenteerde bedrag van $49 biljoen, noch de analyse van immigratie en criminaliteit toont aan dat de begrotings- en veiligheidswinst op grote schaal zou verdwijnen, zoals de kop die Trump deelde waarschuwt.