Trumps belastingaanval op Raymond Smith overdrijft een reëel geschil over intrekking

In plaats daarvan kunnen belastingbetalers die daarvoor in aanmerking komen en 65 jaar of ouder zijn, aanspraak maken op een extra aftrek van maximaal $ 6.000 per persoon, of $ 12.000 bij een gezamenlijke aangifte als beide echtgenoten ervoor in aanmerking komen. De aftrek wordt geleidelijk kleiner boven een aangepast bruto-inkomen van $ 75.000, of $ 150.000 voor gezamenlijke aangiften. Het ontvangen van socialezekerheidsuitkeringen is geen vereiste, terwijl ontvangers jonger dan 65 geen aanspraak kunnen maken op deze leeftijdsgebonden aftrek.

De aftrek kan de inkomstenbelastingaanslag van een in aanmerking komende persoon verlagen of tot nul terugbrengen, ook de belasting die op uitkeringen betrekking heeft. Dat is een betekenisvolle tegemoetkoming, maar niet de algemene afschaffing van belasting op socialezekerheidsuitkeringen die Trumps formulering suggereert.

Smiths uitgesproken voorstel over sociale zekerheid is opnieuw iets anders. Hij zei tegen North Carolina Health News dat mensen met zeer hoge inkomens meer zouden moeten bijdragen over hun loon boven de huidige belastbare grens, terwijl hij privatisering en verlagingen van verdiende uitkeringen afwees. Dat gaat over loonheffingen, niet over inkomstenbelasting op uitkeringen, en maakt zijn standpunt over de nieuwe aftrek voor ouderen niet duidelijk.

Voor fooien is de jaarlijkse aftrek beperkt tot $ 25.000 per belastingaangifte, ook bij een gezamenlijke aangifte. De aftrek geldt voor kwalificerende vrijwillige fooien in beroepen die de Internal Revenue Service erkent, niet voor elke betaling die als fooi wordt omschreven.

De aftrek voor overwerk is beperkt tot $12.500, of $25.000 voor gezamenlijke aangiften. Alleen de toeslag boven het reguliere loon die volgens de federale overwerkwet verplicht is, komt in aanmerking: bij anderhalf keer loon gaat het om de extra helft, niet om de volledige betaling voor die uren.

Beide aftrekposten worden geleidelijk kleiner boven een aangepast bruto-inkomen van $150.000, of $300.000 voor gezamenlijke aangiften. Loonheffingen voor sociale zekerheid en Medicare blijven doorgaans ook verschuldigd over overwerk en over fooien van $20 of meer per maand die werknemers ontvangen.

Alle drie de aftrekposten hebben al een tijdslimiet: ze gelden voor de belastingjaren 2025–2028 en vervallen volgens de planning tenzij ze worden verlengd. Voortijdige beëindiging zou nieuwe wetgeving vereisen die door zowel het Huis van Afgevaardigden als de Senaat wordt aangenomen, behoudens een presidentieel veto. Om een veto te verwerpen is in beide kamers een tweederdemeerderheid nodig.

Smiths brede toezegging om de wet in te trekken roept dus een reële vraag op over de toekomst van de aftrekposten. Ze bewijst niet dat hij drie afzonderlijke beloften heeft gedaan om ze af te schaffen, en maakt Trumps voorspelling dat ze alle drie verdwijnen niet tot een onvermijdelijk gevolg van een Democratische overwinning.