Nederlandse minister van Justitie overleeft motie van wantrouwen over criminaliteitscijfers van de politie

De Nederlandse minister van Justitie en Veiligheid David van Weel overleefde op 24 september 2026 een motie van wantrouwen, nadat hij excuses had aangeboden voor de manier waarop hij politiecijfers over criminaliteit had gepresenteerd. Alleen de PVV en Forum voor Democratie (FVD) steunden de motie, die volgde op beschuldigingen dat hij Kamerleden had misleid over ernstige misdrijven die niet waren onderzocht. [1] [2]

De controverse draait om een rapport van de Algemene Rekenkamer dat in juni werd gepubliceerd. Volgens de weergave van de bevindingen door de Nederlandse Tweede Kamer heeft de politie in 2024 in meer dan 10,000 zaken over ernstige misdrijven, waaronder gewelds- en seksuele delicten, geen onderzoek ingesteld of het onderzoek niet afgerond. Ongeveer 7,000 zaken werden direct afgewezen; ongeveer 3,000 werden aanvankelijk wel opgepakt, maar later wegens onvoldoende capaciteit opzijgelegd. [1]

DutchNews meldde dat Van Weel in juni tegen het parlement had gezegd dat meer dan de helft van de aangehaalde zaken meldingen van misdrijven betrof en geen formele aangiften. De Algemene Rekenkamer stelde dat aandeel vervolgens op slechts 10% — een verschil dat Kamerleden tijdens het debat aan de orde stelden. [1] [2]

Van Weel erkende dat hij het parlement een verkeerde indruk had gegeven. Hij ontkende Kamerleden bewust verkeerd te hebben geïnformeerd en zei dat hij de bevindingen van de Algemene Rekenkamer niet had willen bagatelliseren. DutchNews meldde dat hij vóór de stemming een tweede, krachtiger excuus aanbood. [1] [2]

JA21-Kamerlid Ingrid Coenradie zei dat Kamerleden op het laatste moment een verandering in zijn houding hadden gezien en dat zij die aanpak liever vanaf het begin hadden gezien, meldde DutchNews. [2]

Het debat bracht ook onenigheid aan het licht over de manier waarop onderzoeksprioriteiten moeten worden beoordeeld. De onderzoekers van de Algemene Rekenkamer gebruikten een Crime Harm Index om te onderzoeken of de prioriteiten overeenkwamen met de delicten die de grootste maatschappelijke schade veroorzaken. Van Weel verwierp die index als het juiste uitgangspunt voor onderzoeken. Hij zei dat het lastig was gebleken gegevens van de politie en het Openbaar Ministerie te koppelen aan de bevindingen van de audit, maar erkende dat er meer had moeten worden gedaan om meningsverschillen over de interpretatie van de cijfers op te lossen. [1]