Netanyahu’s voorsprong in de peilingen is geen regeringsmeerderheid

Een nieuwere peiling, op 22 september gepubliceerd door Channel 12, kwam uit op 50 zetels voor Netanyahu’s blok en 54 voor de zionistische oppositie. De peiling kende 12 zetels toe aan Arabische partijen en vier aan de afzonderlijk ingedeelde lijst Hendel–Zelekha. De peiling die via Trumps account onder de aandacht was gebracht, was niet langer de nieuwste die beschikbaar was. [5]

Dat bewijst niet dat Netanyahu steun ter waarde van vier zetels had verloren. Het ging om verschillende peilers, niet om opeenvolgende metingen in één reeks. Ook was niet elke andere uitslag ongunstig voor hem: de peiling van Channel 14 van 17 september voorspelde een meerderheid van 64 zetels voor zijn blok. De beschikbare peilingen schetsten concurrerende beelden, geen definitief oordeel in een van beide richtingen. [7]

Ook de voorsprong van twee zetels in de peiling van Channel 13 moet terughoudender worden geïnterpreteerd dan een overwinningsverhaal toestaat. De gepubliceerde foutmarge van de steekproef was 3.3 procentpunt, niet 3.3 zetels. Uit de aangeleverde methodologie blijkt niet of het verschil tussen de blokken statistisch significant is. Een kleine verschuiving in het voorspelde aantal zetels is op zichzelf geen bewijs van een blijvende politieke verschuiving. [3]

Kleine partijen kunnen het beeld van de regeringsvorming veranderen

Een van de redenen waarom de coalitierekensom zo gevoelig is voor kleine verschuivingen, is de kiesdrempel in Israël. Een lijst moet ten minste 3.25% van de geldige stemmen halen om in aanmerking te komen voor parlementaire vertegenwoordiging. Steun die dicht bij die grens ligt, kan daardoor een aanzienlijk verschil maken in de voorspelde zeteltotalen van de blokken. [2] [11]

In de peiling van Channel 13 kwamen zes van de 54 zetels voor Netanyahu’s blok van Amcha Yisrael van Ofer Winter. Winter had gezegd dat hij Netanyahu zou aanbevelen als premier. Een peiling van Zman Yisrael, uitgevoerd op 16–17 september, kwam echter uit op 3% voor Winters partij, onder de kiesdrempel en zonder zetels. Dit illustreert een plausibel mechanisme achter uiteenlopende voorspellingen, al verklaart het niet alle verschillen tussen peilers. [3] [4] [6]

Het maakt ook duidelijk hoe groot de afstand is tussen een blok in een peiling en een daadwerkelijke regering. Een aangekondigde aanbeveling voor het premierschap is geen afgerond coalitieakkoord. Met de verkiezingen gepland voor 27 oktober moesten de kiezers de parlementaire verhoudingen nog bepalen. Daarna zou de president de fracties raadplegen en een Knesset-lid de opdracht geven een regering te vormen, normaal gesproken degene die de beste kansen leek te hebben om daarin te slagen. Een voorsprong in een peiling levert die opdracht niet automatisch op. [9] [10]