Het door Trump gedeelde bericht over zijn afzettingsprocedure trekt te vergaande conclusies uit de Burisma-e-mails

Wat de e-mails van Yovanovitch aantonen

De correspondentie biedt een concrete basis om Yovanovitch’ herinnering aan briefings op de ambassade kritisch te bekijken. Een medewerker stuurde haar op 25 augustus 2017 een verslag van één pagina over de zaak-Zlochevsky. Een maand later vroeg ze Kent actief om advies over een voorgesteld, door Burisma gefinancierd opleidingsprogramma voor Oekraïense aanklagers bij het McCain Institute.

Ze vroeg Kent eerdere correspondentie op te zoeken om die zelf te bewerken en door te sturen (“for me to edit and forward”). Hij maakte bezwaar tegen financiering van hun opleiding door een bedrijf dat eerder door aanklagers was onderzocht en zei dat het voorstel de toets van de Washington Post niet zou doorstaan (“would not pass the Washington Post sniff test”). Dit was inhoudelijke betrokkenheid, niet slechts de ontvangst van een e-mail die aan tal van functionarissen was gekopieerd.

De data zijn van belang. Just the News situeert de uitwisseling met het McCain Institute in februari 2017; de e-mail is gedateerd op 26 september 2017.

Het bericht citeert Yovanovitch’ afzonderlijke verklaring van 11 oktober 2019. Haar werd toen gevraagd of medewerkers van de ambassade haar na haar aankomst hadden ingelicht over Burisma: “No, it was — it was not. I don't recall that I was briefed on that.” De correspondentie geeft aanleiding tot vragen over de volledigheid van die herinnering, maar toont niet aan dat ze bewust een onjuist antwoord gaf.

Haar openbare getuigenis de maand daarop bevatte belangrijke kanttekeningen. Over de rol van Hunter Biden zei ze dat die geen aandachtspunt was geweest tijdens de eerste zes maanden na haar aankomst in augustus 2016. De uitwisselingen in augustus en september 2017 vielen buiten die periode.

Ze erkende ook dat de benoeming in het bestuur de schijn van een belangenconflict kon wekken. Toen ze op de vraag of ze de kwestie met Kent had besproken antwoordde: “I don't believe so”, ging de vraag over die specifieke zorg over een mogelijk belangenconflict — niet over de vraag of ze ooit in algemene zin over Burisma hadden gesproken.

Het geschil is bovendien niet nieuw. Solomon publiceerde op 12 mei 2020 een vergelijkbare kritiek op Yovanovitch’ getuigenis, gebaseerd op documenten die via verzoeken op grond van de wet op de vrijheid van informatie waren verkregen. Het artikel uit 2026 combineert de vrijgave door het Witte Huis met eerdere berichtgeving.

De afzonderlijke vraag over Trumps handelen

De bredere redenering over de afzettingsprocedure volgt niet uit de vaststelling dat de ambassade contact had met Burisma. Tijdens de hoorzittingen in november 2019 formuleerde de Democratische voorzitter Adam Schiff de centrale vraag als de vraag of Trump officiële handelingen, waaronder een ontmoeting in het Witte Huis of militaire steun, afhankelijk had gesteld van onderzoeken die zijn herverkiezingscampagne zouden bevoordelen. Die vraag vereiste niet dat diplomaten zorgen over de positie van Hunter Biden ontkenden.

In het eigen memorandum van het Witte Huis over Trumps telefoongesprek van 25 juli 2019 staat dat hij de Oekraïense president Volodymyr Zelensky vroeg de kwestie nader te bekijken (“look into it”), nadat hij beschuldigingen over Joe Biden en diens zoon had aangehaald, en voorstelde contact op te nemen met de Amerikaanse minister van Justitie. Joe Biden was toen een mogelijke tegenstander bij de verkiezingen. Het document is een memorandum van het gesprek, geen woordelijk transcript.

Republikeinen voerden tijdens de hoorzittingen aan dat de steun uiteindelijk was vrijgegeven zonder dat Oekraïne de gevraagde onderzoeken aankondigde. Afzonderlijk concludeerde het Government Accountability Office op 16 januari 2020 dat het begrotingsbureau van het Witte Huis de Impoundment Control Act had geschonden door ongeveer $214m aan militaire steun van het Pentagon om beleidsredenen achter te houden. Het begrotingsbureau verdedigde de opschorting als een toetsing van het buitenlands beleid; GAO verwierp die rechtvaardiging.

Zelfs als Yovanovitch’ herinnering onvolledig was, zouden die afzonderlijke documenten nog steeds moeten worden besproken. Contacten tussen de ambassade en Burisma beantwoorden op zichzelf niet de vraag of Trump zijn presidentiële macht gebruikte om politiek bruikbare onderzoeken te verkrijgen.