Meer Nederlandse kinderen beginnen met minder risico’s, maar de vooruitgang is ongelijk

Kinderen die in 2021 in Nederland zijn geboren, groeiden vaker op zonder de gezinsrisicofactoren die het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) heeft gemeten dan kinderen die in 2007 zijn geboren, al was de verbetering ongelijk en bleef het verschil tussen gezinnen met verschillende herkomsten bestaan.

Van de kinderen met twee ouders van Nederlandse herkomst had 72,7% tijdens de eerste 1.000 dagen geen van de vier factoren, tegenover 71,5% van de kinderen die in 2007 zijn geboren. Bij kinderen met twee ouders van buitenlandse herkomst steeg het aandeel van 29% naar 40,2%. Kinderen met één in Nederland geboren en één in het buitenland geboren ouder zaten daar tussenin: 62,4% in 2021, tegenover 59,3% in 2007.

De factoren die het CBS onderzocht, waren een lage welvaart van het huishouden, een eenouderhuishouden, geen betaald werk in het huishouden en ouders die medicatie kregen voor psychische problemen. De onderzochte periode loopt van het jaar vóór de geboorte van een kind tot diens tweede verjaardag. Volgens het CBS kan een kleiner aantal van deze risico’s bijdragen aan een goede start in het leven; de cijfers beschrijven de omstandigheden in gezinnen, niet de latere uitkomsten voor kinderen.

Het CBS stelde ook vast dat meerdere risicofactoren in het algemeen minder vaak voorkwamen, maar vaker bleven voorkomen bij kinderen met één of twee ouders van buitenlandse herkomst. Bij gezinnen in de laagste welvaartsgroep keerde de verbetering om: het gemiddelde aantal risicofactoren steeg van 0,95 voor kinderen die in 2007 zijn geboren naar 1,01 voor kinderen die in 2021 zijn geboren.

Binnen die laagste welvaartsgroep nam het gemiddelde het duidelijkst toe bij kinderen met ouders van Nederlandse herkomst, van 0,81 naar 1,12. Het steeg ook bij kinderen met ouders van Indonesische herkomst, van 0,85 naar 1,01, en van Iraanse herkomst, van 1,96 naar 2,08. Het CBS schrijft de verslechtering bij gezinnen van Nederlandse en Indonesische herkomst vooral toe aan een lagere werkgelegenheid en meer eenouderhuishoudens; bij gezinnen van Iraanse herkomst wijst het vooral op een lagere werkgelegenheid.