Olieakkoord van Trump met Venezuela biedt korting, geen garantie op goedkopere brandstof

Het olieakkoord van Donald Trump met Venezuela geeft Washington mogelijk waardevolle aankoop- en investeringsrechten, maar onderbouwt niet zijn belofte dat de prijzen van benzine en diesel binnenkort sterk zullen dalen. Zelfs een gratis eerste lading van een miljoen vaten zou geen blijvende toename van het aanbod betekenen.

In een bericht op Truth Social van 27 oktober 2026 zei de president dat de Verenigde Staten een miljoen vaten zouden ontvangen tegen “NO cost to the American Taxpayer”, gevolgd door “BILLIONS of Barrels to come”. Hij schreef dit toe aan de militaire operatie waarbij Nicolás Maduro in januari werd gevangengenomen en aan het olieakkoord dat in augustus werd aangekondigd. Hij voorspelde dat de brandstofprijzen “soon come plummeting down”.

De aankondiging viel samen met plannen voor een campagnebezoek aan Texas, met bijeenkomsten in Corpus Christi en Lubbock. The Associated Press meldde op basis van twee Amerikaanse functionarissen en een medewerker van het Congres dat Trump en minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio van plan waren een pas aangekomen tanker te bezoeken in Port Arthur. Trump omschreef de lading tegenover verslaggevers ook als een geschenk, meldde Reuters.

Aankooprechten, geen gratis olie

In de beschrijving van het akkoord van 31 augustus schreef het Witte Huis dat North American Blue Energy Partners, of NABEP, concessies voor 100 jaar kreeg voor 17 Venezolaanse olievelden. Washington zou een investeringsbelang krijgen en voorkeursrechten op de productie van het bedrijf.

De aankoopvoorwaarden zijn expliciet: de VS hebben het recht om 20% van de productie tegen productiekosten te kopen en hebben een recht van eerste weigering op de resterende 80%. Dat kan een strategisch en commercieel voordeel opleveren, maar het zijn afspraken over de aankoop van olie.

Het afzonderlijke belang van 35% in het moederbedrijf van NABEP werd door het Witte Huis omschreven als iets dat de belastingbetaler niets kost. Een Amerikaanse functionaris legde later aan Reuters uit dat de positie was vormgegeven als warrants — rechten om later aandelen te kopen tegen een symbolische prijs — met recht op dividend voordat die rechten werden uitgeoefend. Het verwerven van die financiële rechten is iets anders dan gratis fysieke olie ontvangen.

ProPublica, dat een partnerschapsovereenkomst van 18 pagina’s en bijbehorende documenten onderzocht, meldde op 20 oktober dat het aandeel van 20% met korting kon worden gekocht voor $30 per vat. Die prijs was exclusief de mengstoffen die nodig zijn om veel van de zware Venezolaanse ruwe olie te vervoeren. NABEP vertelde de publicatie dat voor veel van zijn olie weinig of geen menging nodig was en dat de kosten daarvan geen wezenlijke invloed zouden hebben op de productiekosten.

Een afzonderlijke schenking kan naast die commerciële aankopen bestaan. Trumps bewering over deze eerste lading wordt dus niet weerlegd door het bredere akkoord, maar de afspraken over het vervoer en andere kosten zijn onduidelijk.

Ook de private partner profiteert van de regeling. Reuters identificeerde de Venezolaanse zakenman Alejandro Betancourt als de meerderheidsaandeelhouder van NABEP en meldde dat de concessies zonder concurrentie werden toegekend. NABEP vertelde ProPublica dat het was geselecteerd vanwege zijn staat van dienst bij het opvoeren van de productie.

Trump deed op zijn persconferentie van 3 januari een bredere financiële belofte: oliemaatschappijen zouden de wederopbouw financieren en Washington zou “reimbursed for everything that we spend”. Die eerdere belofte betreft de bredere interventie en wederopbouw, niet de kosten van deze specifieke zending.

Bestaande handel en toekomstige aanvoer

Al vóór het akkoord van augustus ging er aanzienlijke en groeiende hoeveelheden Venezolaanse olie naar de VS. Uit gegevens van de Amerikaanse Energy Information Administration blijkt dat de ruweolie-import gemiddeld 200.000 vaten per dag bedroeg in januari en 701.000 in juli. Een eerste zending onder de nieuwe regeling is dus niet het begin van die handel.

Ter vergelijking: de beloofde miljoen vaten komt qua volume overeen met ongeveer 70 minuten van het verwachte Amerikaanse verbruik van aardolie en andere vloeibare brandstoffen. De EIA raamt dat verbruik voor 2026 op 20,6 miljoen vaten per dag. Eén lading is een hoeveelheid olie, geen dagelijkse toevoeging aan het aanbod.

De bredere onderneming voorziet wel in uitbreiding. In het artikel van ProPublica van 20 oktober werd de productie van NABEP geraamd op ongeveer 200.000 vaten per dag, met een doel van 500.000 tegen eind 2028. Ook meldde de publicatie dat de uitvoeringsdetails nog werden onderhandeld en dat de volledige uitwerking van het akkoord afhing van het vervullen van bepaalde voorwaarden.

De claims over de reserves moeten apart worden bekeken. Het Witte Huis omschreef de 17 velden als goed voor ongeveer 65 miljard vaten bewezen reserves. Francisco Monaldi, een Venezolaanse oliespecialist aan Rice University, vertelde AP dat 10 miljard tot 15 miljard vaten op korte termijn als bewezen reserves zouden gelden. Dat is een veel lagere schatting, maar nog altijd een aanzienlijke potentiële hulpbron. Geen van beide cijfers is een productieplanning of een planning voor leveringen aan de VS.

Waarom de prijsbelofte verder gaat

De dag vóór Trumps bericht bedroegen de nationale gemiddelden volgens de EIA $4.269 per Amerikaanse gallon voor gewone benzine en $6.352 voor diesel voor wegverkeer, inclusief belastingen. De benzineprijs was die week met 1,5 cent gedaald; de dieselprijs was met 7,6 cent gestegen. Beide waren aanzienlijk duurder dan een jaar eerder.

Die cijfers beschrijven de uitgangssituatie, niet de reactie op de aankondiging. In zijn vooruitblik van oktober, gebaseerd op marktgegevens die op 1 oktober waren vastgesteld, wees de dienst op verstoorde aanvoer uit het Midden-Oosten en hoge transportkosten, naast uitzonderlijk krappe dieselmarkten, als prijsopdrijvende factoren.

De EIA verwachtte zelf dat benzineprijzen langzaam zouden dalen en dieselprijzen geleidelijk zouden afnemen naarmate de ruweolieprijzen daalden en de voorraden herstelden. De dienst voorspelde lagere gemiddelde winkelprijzen in 2027. Een toekomstige prijsdaling is dus zeker mogelijk; wat niet vaststaat, is dat deze Venezolaanse levering snel tot een daling leidt.

Voor automobilisten hangt het voordeel op langere termijn af van hoeveel extra olie de onderneming op de markt brengt, wanneer die aankomt en wat er gebeurt met de raffinage en de wereldwijde aanvoer. De voorwaarden bieden uitzicht op goedkopere aankopen door de overheid. Ze rechtvaardigen niet dat de snelle besparingen die Trump automobilisten belooft als zeker worden beschouwd.